Telemetria Windows 11 rozpoznaje claude.exe, codex.exe i cursor.exe
Telemetria Windows 11 zapisuje, których agentów AI do kodowania uruchamiamy, i przy domyślnych ustawieniach wysyła to do Microsoftu. Sprawdzam, co wiadomo.
Ten artykuł w innych językach:English
W tym artykule
16 listopada 2026 badacz Xusheng Li opublikował analizę biblioteki MissionControlAggregator.dll, z której wynika, że telemetria Windows 11 odnotowuje, których agentów AI do kodowania i których narzędzi programistycznych używamy. W bibliotece są wpisane na sztywno nazwy plików, m.in. claude.exe, codex.exe, copilot.exe i cursor.exe, a raport z dopasowań trafia do kolejki wysyłki do Microsoftu, jeśli mamy włączone opcjonalne dane diagnostyczne.
Co dokładnie zbiera telemetria Windows 11?
Według analizy komponent ma cztery pozycje na agentów działających w terminalu (copilot.exe, claude.exe, codex.exe, agy.exe) i pięć na aplikacje desktopowe (github.exe, claude.exe, codex.exe, cursor.exe, antigravity.exe). Wersje bez rozszerzenia .exe są sprawdzane także w WSL, czyli w Linuksie uruchamianym pod Windowsem.
Lista nie kończy się na AI. W tym samym miejscu są node.exe, python.exe, dotnet.exe, gcc.exe, clang.exe, gdb.exe, javac.exe, devenv.exe i code.exe, pogrupowane w dwanaście szerszych kategorii narzędzi. Funkcja, która włącza sprawdzanie agentów, nazywa się wprost CLICodingAgentUsage.
Biblioteka nie skanuje procesów sama. Podpina się pod zdarzenia diagnostyczne, które Windows i tak generuje przy uruchamianiu aplikacji, i porównuje nazwę programu ze swoją listą. Mniej więcej raz na dobę tworzy z tego raport o nazwie Segments.SubCohorts.
Czy Microsoft widzi nasz kod i prompty?
Z tego, co ustalił Li, nie. Raport jest mapą bitową: jeden bit na agenta lub kategorię narzędzi, ustawiony wtedy, gdy dany program pojawił się w okresie raportowania. Zdarzenia źródłowe zawierają też czas działania, czas w aktywnym oknie i liczniki interakcji, ale komponent te dane odrzuca. W raporcie badacz nie znalazł treści promptów ani kodu źródłowego.
Microsoft dostaje więc informację w rodzaju „na tym komputerze w ciągu doby działał Codex i jakiś kompilator”. To mało szczegółów, ale zebrany z wielu komputerów taki bit wystarcza, żeby policzyć, jak popularni są poszczególni agenci. Do czego Microsoft używa tych danych, nie wiadomo, a ma on na tym rynku własny produkt (copilot.exe też jest na liście).
Jak badacz to sprawdził?
Sam trop pochodzi od AI: Li poprosił agenta o przejrzenie najnowszych plików binarnych Windowsa pod kątem nieudokumentowanych funkcji, a ten wskazał listę nazw. Dalej poszła już klasyczna inżynieria wsteczna w Binary Ninja i test na żywym systemie.
Test był prosty. Li skopiował cmd.exe pod nazwą codex.exe i go uruchomił. Sama nazwa pliku wystarczyła, żeby komponent zaliczył go jako Codex, a odpowiedni bit pojawił się najpierw w zapisanym stanie, potem w wyemitowanym raporcie i w kolejce wysyłki usługi DiagTrack. To samo zadziałało dla kopii cmd.exe nazwanej gcc.exe. Dopasowanie po nazwie oznacza też, że statystyki agentów łatwo zafałszować w obie strony (wystarczy zmienić nazwę pliku).
Na co zwrócić uwagę?
Po pierwsze, na zasięg. Funkcja była włączona na maszynie wirtualnej badacza (Windows 11 ARM64, kompilacja 26200.9974) jako tzw. „service experiment”, ale w świeżym systemie z publicznego obrazu ISO była domyślnie wyłączona. Li zaznacza, że dowody nie pozwalają twierdzić, że działa na każdej instalacji.
Po drugie, na ustawienia domyślne. Raport ma status danych opcjonalnych. W czystej instalacji Windows 11 Home z regionem ustawionym na Stany Zjednoczone opcjonalne dane diagnostyczne były włączone od początku. Innych regionów, w tym Europy, badacz nie testował.
Po trzecie, na źródło. To analiza jednej osoby na jednej konfiguracji. W dyskusji na Hacker News (300 punktów i ponad 160 komentarzy w kilka godzin) nikt jej niezależnie nie powtórzył, a Microsoft się do niej publicznie nie odniósł.
Jak wyłączyć wysyłanie tych danych?
Wystarczy zrezygnować z opcjonalnych danych diagnostycznych:
- Otwórzmy Ustawienia i przejdźmy do sekcji Prywatność i zabezpieczenia (Privacy & security).
- Wybierzmy Diagnostyka i opinie (Diagnostics & feedback).
- Wyłączmy wysyłanie opcjonalnych danych diagnostycznych (Send optional diagnostic data).
Według strony pomocy Microsoftu dane opcjonalne mogą obejmować m.in. odwiedzane strony i sposób korzystania z urządzenia, więc ten przełącznik dotyczy znacznie więcej niż listy agentów. Na komputerze służbowym ustawienie może być zablokowane przez administratora.
Jeśli agent do kodowania ma u nas dostęp do kluczy i repozytoriów, większym ryzykiem niż jeden bit w telemetrii pozostaje to, co agent sam zapisuje i wysyła. Opisywałem to przy wycieku haseł z Claude Code i w poradniku Bezpieczeństwo agentów AI.
FAQ
Czy Windows 11 wysyła do Microsoftu moje prompty z Claude Code albo Codexa?
Analiza tego nie wykazała. Raport zawiera tylko informację, że program o danej nazwie pojawił się w okresie raportowania, bez promptów, kodu i czasu użycia.
Czy to dotyczy każdego komputera z Windows 11?
Tego nie wiadomo. U badacza funkcja CLICodingAgentUsage była aktywna, ale w świeżej instalacji z publicznego obrazu ISO była domyślnie wyłączona.
Czy wyłączenie danych opcjonalnych wystarczy?
Li wskazuje to jako sposób rezygnacji. Raport jest oznaczony jako dane opcjonalne ("isRequired": false), więc po ich wyłączeniu nie powinien trafiać do kolejki wysyłki.